เหงา...ทั้งที่มีกัน
การที่ต่างฝ่ายต่างเหงา...
อาจไม่ได้หมายถึงเราไม่รักกัน
แต่อาจเป็นเพราะต่างคนต่างไม่เคยรู้ว่า...
การจะส่งมอบความรักถึงกันนั้น...ต้องทำอย่างไร
จากคนธรรมดาหนึ่งคนที่เคยใช้ชีวิตตามลำพังคนเดียว
มาสู่การเป็นคนรัก...ที่ต้องทำหน้าที่หลายๆอย่าง
อาจเป็นเรื่องธรรมดาที่ทั้งเราและเขา
จะทำหน้าที่บกพร่องไปบ้าง
ไม่รู้ใจบ้าง ไม่เข้าใจบ้าง ลืมใส่ใจบ้าง
ใช่จะมีเฉพาะเขา...ที่ให้ความอบอุ่นกับเราได้ไม่มากพอ
หลายครั้ง...
เราเองก็เคยทำให้เขารู้สึกอ้างว้างเปลี่ยวเหงาเหมือนกัน
ไม่ใช่หรือ...?
อย่ามัวแต่ทนทุกข์กับความรู้สึกเหงา
และอย่ามัวแต่บ่นโทษความรักอยู่อย่างนี้เลย
เพราะเหตุผลที่แท้จริงแล้ว
ที่เราเหงา...ที่เรารู้สึกอบอุ่นไพอ
ก็เป็นเพียงเพราะเรายังรักกันไม่เป็นเอง
ลองเปิดใจพูดกันถึงความรู้สึกที่อัดอั้นภายในดูสักครั้ง
ลองระบายความในใจให้กันได้ฟังดูสักหน
บอกเขาว่าทุกวันนี้เราเหงา...
เรายังไม่เคยสุขพอกับความรัก
แล้วถามเขาว่า...เธอหล่ะเหงาไหม?
เธอต้องการอะไรมากกว่านี้รึเปล่า?
คุยกันให้รู้ถึงสาเหตุของปัญหา
ว่าทำไมต่างคนถึงต่างยังเหงา
ปรึกษากันว่าเราควรจะเปลี่ยนแปลงหรือเพิ่มเติมอะไรดี
เพื่อให้ความรักกลายเป็นสิ่งที่อบอุ่นและอ่อนหวานมากขึ้น
อย่างน้อยแม้วันนี้รู้สึกเหงา...
แต่เราก็มีความรักให้กันอยู่
ถ้าฝึกฝนที่จะรักและทำหน้าที่ให้เป็น
ไม่ช้าเดี๋ยวเราก็เลิกเหงากันเอง


+++
สาดดดดดดดดดดดดดดดด
ห่วยเว่ยยยยยยยยยยยยยยยยย